ساده‌انديشى دردآور ! از موثقترين مشايخ خود « سيد بحرانى » حكايت كرده كه او از شيخ خود « حرفوشى » نقل مىكند كه در يكى از مساجد دورافتادهء شهر « دمشق » مردى را ملاقات نموده كه خود را « معمّر ابو الدنيا » معرفى كرده ، گفت : « من با حضرت على و ديگر امامان عليهم السّلام مصاحبت داشته و احاديث آنان را يك‌به‌يك شنيده‌ام . همچنين مشايخ حديث و نويسندگان كتابها را ديده و حديث آنها را شنيده‌ام ! » حرفوشى از او اجازه مىخواهد تا روايات را به او اسناد دهد و او اجازه مىدهد . از آن پس شيخش مىگفت : « ما از اين به بعد ، روايات را از نويسندگان كتابها با اين اسناد كوتاه نقل مىكنيم . » و اين‌چنين ، سيد جزائرى از اين پيشامد ناگهانى مسرور و سرمست گشته ، مىگويد : « آرى ! ما هم روايات كتب اربعه را از محمدهاى سه‌گانه با همين اسناد [ طلايى ] روايت مىكنيم . » « 1 » كتاب « انوار نعمانيه » كه از بهترين نوشته‌هاى اوست و اخبارىها آن را از كتابهاى خيلى مهمّ خود مىدانند - آكنده است از اخبار و قصه‌هايى خرافى كه هرگز همانند آن در كتابهاى اصحاب اماميّهء ما يافت نمىشود . همين كتاب منبع اصلى عقيدهء تحريف بوده « 2 » و « نورى » بر آن اعتماد و به پيروى از آن ، عقيدهء تحريف را انتخاب كرده است . « 3 » وى قرائتهاى معروف را نادرست شمرده مىگويد : « پذيرش تواتر قرائتهاى سبعه ، موجب از كار افتادن

--> ( 1 ) . الانوار النعمانيه ، ج 2 ، ص 7 و نيز روايت به اين اسناد پوشالى بطور صريح در ج 2 ، ص 382 ، در يك قصّهء تخيلى محض آمده است . ( 2 ) . همان ، ج 2 ، ص 357 و ج 1 ، صص 97 - 98 و 277 . ( 3 ) . فصل الخطاب ، ص 250 .